10 praktycznych przykazań dla nauczyciela pacjentów

Edukacja terapeutyczna zwiększa rolę i znaczenie pacjentów w procesie leczenia, wzmacnia ich osobowość i siłę życiową. Postępowanie pedagogiczne personelu medycznego powoduje, iż chory staje się centralną postacią. Jego problemy bezpośrednio kształtują działania lekarza, pielęgniarki, dietetyczki, psychologa i interakcje między tymi osobami. Działania w zespole leczącym bardzo znacznie przenikają się w zakresie kompetencji, tworząc jedną całość. Z tego względu zespół taki winien przynajmniej raz w tygodniu omawiać aspekty pedagogiczne swej pracy.

Informacje o chorobie przedstawia się choremu tak, aby uzyskać racjonalną, długotrwałą motywację: niewskazane są krótkie stany pozytywnej motywacji chorego albo jego nadmierna motywacja do samokontroli.

Jak to wynika z własnych obserwacji autora, liczba osób przewlekle chorych, które uzyskały właściwą wiedzę, umiejętności i nabyły pożądanych cech behawioralnych w samokontroli swojej choroby, nie przekracza 10%. Wynika z tego, że około 90% przewlekle chorych nie rozumie zasad leczenia. Braki w edukacji są jeszcze większe w odniesieniu do chorych w starszym wieku, z trudnościami w samoobsłudze.

– 10 praktycznych przykazań dla nauczyciela pacjentów

– 1. Nie rozpoczynaj od dużej dawki informacji. Ograniczone porcje wiadomości powinny być równomiernie rozłożone w czasie i zawsze dostosowane do zdolności percepcyjnych pacjentów.

– 2. Nie podawaj wiadomości autorytatywnie: przekonuj, ale bez psychologicznych nacisków.

– 3. Nie strasz pacjenta. Zwracaj zawsze uwagę na to, w jaki sposób chory może uniknąć powikłań.

– 4. Przed przepisaniem nowych leków powinieneś wcześniej dobrze zaznajomić się z ich działaniami niepożądanymi.

– 5. Nie zaczynaj zajęć, jeśli nie wiesz, o czym masz mówić. Wiadomo, że tak bywa.

– 6. Nie wykorzystuj braku wiedzy pacjenta jako alibi dla siebie.

– 7. Nie zapominaj, że drobiazgi mają duże znaczenie.

– 8. Nie spóźniaj się, przychodź przed twoimi słuchaczami, wychodź po nich. Nie zapominaj o umówionych spotkaniach. Nie przekazuj grupy innemu wykładowcy w czasie trwania programu.

– 9. Wybierz dogodne dni i godziny na spotkania i upewnij się, że miejsce spotkań, nastawienie twoje i całego zespołu leczącego jest przyjazne dla chorych. Wszystko to może wydawać się proste w teorii, jest trudne w praktyce.

– 10. Nie stosuj wykładów ex catedra i nie przybieraj pozy jedynego szafarza prawdy. Przynajmniej połowę czasu należy przeznaczać na dyskusje.

Dodaj Komentarz