Archive for Lipiec, 2017

Depresja przy stwardnieniu rozsianym – kontynuacja

Co robić, kiedy choremu nic się nie chce, nie ma widoków na przyszłość, a wszystko jest złe, zbędne, nic nie cieszy, a czasami wręcz złości, irytuje? Raczej trzeba znaleźć odpowiedź na pytanie: czy mimo choroby jest ktoś, kto jest dla niego ważny? A może komuś zależy na nim, komuś, kto go kocha i bardzo się martwi tym, że nie umie mu pomóc? Niech zrobi to też dla siebie, bo on też jest ważny. Niech zacznie działać. Powoli, ale konsekwentnie. Niech pójdzie do lekarza. To nie jest wstyd iść do psychiatry, a jeśli się wstydzi, niech idzie z kimś, do kogo ma zaufanie Z kimś bliskim. Wystarczy zadzwonić, umówić się na konkretny dzień i godzinę, i pójść. To takie proste, ale jednocześnie może być trudne, choć niezbędne i konieczne. Bo chory musi chcieć sobie pomóc. Nikt za niego tego nie jest w stanie zrobić – tylko on sam. Lekarz po badaniu i stwierdzeniu depresji zaproponuje leczenie. Jeśli, oprócz leczenia farmakologicznego, pacjent potrzebuje pomocy psychologa, nie trzeba wstydzić się, lecz poprosić o taką możliwość. Psychoterapia to sposób leczenia polegający na rozmowie z wykwalifikowanym terapeutą (lekarzem, psychologiem) na temat tego, co może być przyczyną obniżonego nastroju, depresji, lęku, zaburzeń zachowania, przez co negatywnie wpływają one na jakość życia. Sposób ten, skojarzony z farmakoterapią, w większości przypadków przynosi znaczną poprawę stanu psychicznego i wyleczenie, „wyjście z depresji”. Bywa także pomocny w łatwiejszym radzeniu sobie przy ewentualnych nawrotach choroby. Do lekarza psychiatry nie jest potrzebne skierowanie.

Czytaj Dalej »

Chirurgia ręki

Stopień zanieczyszczenia rany zmusza niekiedy do odstąpienia od pierwotnego, ostatecznego opracowania, wówczas należy zastosować tzw. szew odroczony w 2-3 dni później, wykorzystując tę zwłokę na staranne przygotowanie ręki do przewidywanych zabiegów. Zwykle w tym czasie daje się zauważyć granica między tkankami żywymi a martwymi, co stwarza lepsze warunki do operacyjnego załatwienia ran.

Czytaj Dalej »

Cechy charakterystyczne polskiej terminologii onkologicznej cz. II

Do XVII-XVIII w. wiedza medyczna była spisywana i gromadzona w języku łacińskim, a później – w zależności od najbardziej znanych ośrodków naukowych-w językach: francuskim, niemieckim, angielskim, a także włoskim. Wszystkie te języki korzystały i nadal korzystają z grecko-łacińskich zasobów leksykalnych. Zrozumienie znaczenia wielu polskich słów funkcjonujących we współczesnej terminologii medycznej wymaga zatem odniesienia do greckiego lub łacińskiego wyrazu źródłowego, którego znaczenie – w odróżnieniu od polskich terminów – ewoluowało w sposób bardziej „naturalny”, tj. zgodnie ze zmieniającą się wiedzą medyczną. Można to dodatkowo uzasadnić tak, że medyczna polszczyzna naukowa od dłuższego czasu jest wariantem narodowym ogólnoświatowego języka naukowego używanego w medycynie. W odróżnieniu od np. Chin czy krajów afrykańskich – na terenie Europy nigdy szerzej nie rozpowszechniła się tzw. alternatywna medycyna, tj. medycyna niespeł- niająca wymogów naukowości. Dlatego w odniesieniu do polszczyzny nie istnieje tu niebezpieczeństwo interferencji wewnątrzjęzykowej powodującej przeobrażenia języka potocznego i naukowego oraz odmienne rozumienie tych samych wyrażeń językowych.

Czytaj Dalej »

Błędy w technice gipsowania – ciąg dalszy

Nie wszystkie typy złamania wymagają unieruchomienia w pełnym gispie okrężnym. Często stosujemy unieruchomienie w podłużniku gipsowym, a dopiero po kilku dniach, kiedy zmniejszy się obrzęk, wzmacniamy dogipsowując okrężnie. W złamaniach nadkłykciowych opaskę przytrzymującą podłużnik gipsowy, owijamy staw łokciowy w ,,8” chroniąc w ten sposób pęczek naczyniowo-nerwowy przed uciskiem ze strony narastającego zwykle bardzo dużego obrzęku. Po kilku dniach po kontroli rtg dogipsowujemy okrężnie. Najchętniej dzieci te obserwujemy przez kilka dni na oddziale aby mieć dokładny wgląd w krążenie kończyny. W wypadku narastania obrzęku przecięcie opaski przytrzymującej podłużnik gipsowy jest łatwiejsze i daje lepszy wgląd w chorą kończynę.

Czytaj Dalej »

Błędy techniczne przy urazach dzieci

– niedostateczny zasięg unieruchomienia,

– nieprzestrzeganie zasady unieruchamiania dwóch stawów,

– zakładanie opatrunku Dessaulta u dzieci tylko na jedno ramię,

Czytaj Dalej »

AMBULATORIUM URAZOWO-ORTOPEDYCZNEGO

Urazy i najczęściej występujące wady rozwojowe – przede wszystkim narządu ruchu to codzienny chleb chirurga dziecięcego. Przypadki te stanowią około 80% dzieci zgłaszających się do dziecięcej poradni chirurgicznej. Dobra, specjalistyczna praca tych poradni może wpłynąć decydująco na poziom lecznictwa dziecięcego. Zmniejsza się liczba przypadków zaniedbanych, późno rozpoznanych, nieprawidłowo leczonych we. wczesnym okresie choroby. Wcześnie hospitalizowane przypadki mogą być szybciej i z lepszym wynikiem leczone. Wiele prawidłowo leczonych ambulatoryjnie przypadków w ogóle nie wymaga leczenia szpitalnego – co oszczędza miejsce i środki dla tych, które istotnie potrzebują intensywnego leczenia szpitalnego.

Czytaj Dalej »

10 praktycznych przykazań dla nauczyciela pacjentów

Edukacja terapeutyczna zwiększa rolę i znaczenie pacjentów w procesie leczenia, wzmacnia ich osobowość i siłę życiową. Postępowanie pedagogiczne personelu medycznego powoduje, iż chory staje się centralną postacią. Jego problemy bezpośrednio kształtują działania lekarza, pielęgniarki, dietetyczki, psychologa i interakcje między tymi osobami. Działania w zespole leczącym bardzo znacznie przenikają się w zakresie kompetencji, tworząc jedną całość. Z tego względu zespół taki winien przynajmniej raz w tygodniu omawiać aspekty pedagogiczne swej pracy.

Czytaj Dalej »