BUDOWA CHRZĄSTKI NASADOWEJ

Chrząstka nasadowa należy do chrząstek szklistych i składa się z kilku stopniowo przechodzących w siebie warstw. Od strony nasady odgranicza ją tzw. blaszka graniczna zbudowana z beleczek kostnych i per- forowana otworami przez które przechodzą pętlicowe naczynia tętnicze i żylne. Naczynia odżywiają pierwszą, podstawową warstwę chrząstki nazywaną niekiedy warstwą spoczynkową lub też rozrodczą. Wg Truety jedno naczynie odżywia do 10 komórek leżących w jej nasadzie. Warstwa proliferacyjna inaczej warstwa słupów komórkowych charakteryzuje się uporządkowaniem komórek i ich spłaszczeniem. W pewnym oddaleniu od nasady stają się coraz większe i coraz bardziej kuliste stąd następne warstwy to:

– warstwa komórek przerosłych wykazujących objawy znacznego nasilenia procesów metabolicznych,

– warstwa komórek wyrodniejących ze zmianami wstecznymi w cy- toplaźmie i zmianą kształtu,

– warstwa prowizorycznego wapnienia, w której miejsce tkanki chrzęstnej zajmuje tkanka wysycona solami wapnia. Zostaje ona stopniowo zastępowana przez kość beleczkowaną.

Jak już wspomniano chrząstka nasadowa jest chrząstką szklistą. W jej substancji międzykomórkowej znajdują się włókna klejodajne. Układają się one równolegle do powierzchni chrząstki w chrząstkach ściskanych i prostopadle – w chrząstkach poddawanych rozciąganiu. Bezpostaciowa substancja międzykomórkowa – chondromukoproteina składa się z rozgałęzionej molekuły proteinowej. Łączy się ona z polisacharydami zawierającymi siarkę. Chondromukoproteina jest substancją wysoce hydro- filną, stąd w chrząstce znajduje się wg Andersona 70 do 80°/o wody w porównaniu do kości, gdzie jest jej 17%.

Dodaj Komentarz