DYNAMIKA ZABURZEŃ WZROSTU

– Zaburzenie wzrostu rozwija się w kilku fazach. Są to:

– 1. Faza pobudzenia, występuje w niektórych, przeważnie niewielkich uszkodzeniach przebiegających niekiedy ze złamaniem przynasady. Przyśpieszenie wzrostu wynika z przekrwienia okolicy chrząstki nasadowej. Wg Saltera i Harrisa przekrwienie w przynasadzie przyśpiesza wapnienie chrząstki, a to z kolei oddziaływuje pobudzająco na warstwy czynne – spoczynkową i poliferacyjną.

– 2. Faza stopniowego hamowania wzrostu, ma miejsce w rozwoju blizny kostnej. W przypadku połączenia się brzegów chrząstki i rozerwania blizny kostnej chrząstka kontynuuje wzrost. W przeciwnym przypadku dochodzi do szybkiego przedwczesnego zamknięcia ch. n.

– 3. Faza bierna – narastanie skrócenia jest tylko wynikiem wzrostu nasad nieuszkodzonych innych kości i wzrostu całego organizmu. Zgodnie z obserwacjami Bastos-Ansarda, Truety jak również spostrzeżeniami własnymi, zaburzenia wzrostu grupują się wokół wartości małych lub dużych. Znaczy to, iż zaburzenia należą albo do grupy zaburzeń resztkowych nie przekraczających 15% potencjału wzrostowego jaki miała chrząstka w chwili uszkodzenia lub też, od razu skrócenie jest duże przekraczające 80i0/o tej wydolności.

Chciałbym tu nadmienić, iż pojęcie skrócenia resztkowego, czy dużego nie oznacza skrócenia w milimetrach, a jedynie stopień uszkodzenia czynności wzrostowej. Tak na przykład po uszkodzeniu chrząstki nasadowej u małego dziecka skrócenie resztkowe może być w milimetrach większe niż skrócenie duże powstałe u kilkunastoletniego chłopca. Dzieje się tak dlatego, iż potencjał wzrostowy w drugim przypadku jest znacznie mniejszy.

Dodaj Komentarz