Leczenie rzutu – stwardnienie rozsiane cz. II

W przypadku rzutu SM o średnim nasileniu objawów można stosować leczenie sterydami podawanymi doustnie, w tabletkach. Najczęściej stosuje się Medrol lub Metypred w dawkach początkowo większych, a po 1-2 tygodniach zmniejszanych. Doustna kuracja sterydami nie powinna trwać nigdy dłużej niż 3-4 tygodnie. Udowodniono także, że nie jest skuteczne stosowanie sterydów profilaktycznie, czyli „na zapas” – przez kilka dni w miesiącu, powtarzane co miesiąc lub dwa. Taki sposób leczenia nie ma wpływu na przebieg SM, a stwarza ryzyko wywołania u pacjenta objawów niepożądanych, związanych z przewlekłą sterydoterapią: otyłości, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, cukrzycy, osteoporozy.

W czasie leczenia sterydami (podawanymi doustnie lub w kroplówce) dochodzi do ucieczki z organizmu substancji mineralnych, przede wszystkim potasu, w mniejszym stopniu wapnia i magnezu. Trzeba te pierwiastki uzupełniać, stosując doustne preparaty potasu i wapnia (np. Kalipoz, Kalium Effervescens, Calcium). Aby zapobiegać podrażnieniu błony śluzowej żołądka przez stosowanie sterydów, należy w czasie sterydote- rapii stosować leki hamujące wydzielanie kwasu solnego w żołądku i działające przeciwwrzodowo, takie jak np.: ranitydyna, famotydyna, omeprazol.

Warto wiedzieć, że reakcja na leczenie sterydami, czyli stopień poprawy, jaki po nich występuje, bywa różny w różnych fazach SM. W pierwszych latach choroby, gdy przebiega ona z rzutami i remisjami, efekt sterydów jest natychmiastowy i bardzo wyraźny: już po kilku dniach leczenia widać poprawę, a po skończeniu kuracji zazwyczaj „wszystko wraca do normy”. U części pacjentów chorujących wiele lat, na tle powolnego postępu choroby także od czasu do czasu mogą pojawiać się okresy pogorszeń – takie rzuty jedynie w małym stopniu albo wcale nie reagują na stosowane leki. Dlaczego tak się dzieje? Pacjenci mówią w takiej sytuacji: „pewnie się przyzwyczaiłem do sterydów”. W rzeczywistości po latach trwania SM nie pojawiają się w układzie nerwowym takie aktywne ogniska zapalne, jak na początku. Dlatego sterydy nie mają czego „gasić”. U części chorych w późnym okresie SM dochodzi do bardzo powolnego procesu niszczenia i nieodwracalnego obumierania zarówno osłonek mielinowych, jak i komórek nerwowych. Proces ten powoduje bardzo powolne narastanie objawów neurologicznych, bez występowania rzutów i remisji.

Dodaj Komentarz