Leczenie rzutu – stwardnienie rozsiane

Jeżeli nagle pojawią się objawy świadczące o zaburzeniach ze strony układu nerwowego: kłopoty z widzeniem, poruszaniem się, utrzymaniem równowagi, drętwienie rąk albo nóg, pacjent z SM zwraca się do neurologa, który rozpoznaje zazwyczaj w takich okolicznościach rzut choroby. Pamiętajmy jednak, że nie zawsze opisane powyżej objawy świadczą o „prawdziwym” rzucie choroby. Jeżeli jesteśmy przeziębieni, mamy wysoką gorączkę, przegrzaliśmy się na słońcu lub przeżyliśmy silny stres i wystąpiły jakieś objawy neurologiczne – poczekajmy dzień lub dwa, zanim zgłosimy się do neurologa. Chodzi bowiem prawdopodobnie o tzw. rzut „rzekomy”: objawy spowodowane infekcją lub zdenerwowaniem, które najczęściej ustępują po kilku dniach samoistnie, bez leczenia.

Również nie wszystkie „prawdziwe” rzuty choroby wymagają intensywnego leczenia. Jeżeli u pacjenta wy- stępująjedynie bardzo dyskretne objawy, np. niewielkie drętwienie skóry, mające tendencję do ustępowania na przestrzeni kilku dni, to taki rzut określamy mianem ła godnego i nie wymaga on leczenia. Jedynie rzuty wyraźnie utrudniające codzienne funkcjonowanie wymagają leczenia.

Do rzutu SM dochodzi wtedy, gdy w obrębie układu nerwowego pojawia się stan zapalny, w którym uczestniczą także komórki odpornościowe niszczące osłonkę mielinową włókien nerwowych. Dlatego też głównymi lekami stosowanymi w leczeniu SM są kortykosteroidy, nazywane popularnie sterydami, preparaty o bardzo silnym działaniu przeciwzapalnym. „Gaszą” one ognisko zapalne w układzie nerwowym, wywołujące rzut SM i prowadzą do wycofywania się jego objawów. Do najczęściej stosowanych sterydów nowej generacji należy metylo- prednizolon w formie zastrzyków do podawania dożylnego (Solu-medrol) lub tabletek (Medrol, Metypred). Coraz rzadziej stosowane są sterydy dawnej generacji, takie jak: prednizon (Encorton) lub deksametazon (De- xamethason, Dexaven). Mają one podobną skuteczność jak nowsze preparaty wymienione powyżej, ale powodują więcej objawów ubocznych.

W razie wystąpienia rzutu o znacznym nasileniu objawów konieczny bywa pobyt w szpitalu i podawanie sterydów dożylnie w formie kroplówki. Jednak leczenie dożylne sterydami jest na tyle bezpieczne, że coraz częściej proponuje się pacjentowi pobyt w szpitalu w trybie dziennym, czyli przychodzenie na oddział jedynie przed południem, na kilka godzin, na czas wlewu dożylnego leku. W wielu ośrodkach sterydy dożylne podawane są nawet ambulatoryjnie w przychodni specjalistycznej, bez konieczności hospitalizacji. Kroplówki ze sterydów stosuje się przeciętnie przez pięć dni, czasami przez trzy, czasami nawet do siedmiu dni, jeżeli rzut jest bardzo ciężki. Leczenie sterydami jest zazwyczaj dobrze znoszone przez chorych: w czasie wlewu można odczuwać metaliczny smak w ustach, wrażenie gorąca lub kołatanie serca, ale nie są to objawy niebezpieczne. Leki sterydowe działają trochę jak środki dopingujące – pobudzają organizm do działania, co w praktyce doprowadzić może do uczucia zdenerwowania, naładowania energią, może utrudniać zasypianie lub powodować zbyt wczesne budzenie się rano. Objawy te ustępują szybko po zakończeniu leczenia.

Dodaj Komentarz