Los rączki

Los rączki rozstrzyga się przy pierwszym opracowaniu jej ran. Nie będzie przesady w twierdzeniu, że urazy ręki dorosłego stanowią jedno z czołowych zagadnień we współczesnej traumatologii. To samo się odnosi do rączki dziecięcej, która jest potencjalnie ręką dorosłego, ważnego elementu w ekonomice kraju. Kończąc pragnę powtórzyć, że:

– 1. U dzieci rzadko zdarzają się ciężkie, rozległe urazowe uszkodzenia, nie mniej jednak winny być leczone przez doświadczonego chirurga. Rączka dziecka jest mała, ale problem wielki.

– 2. Najczęściej występujące uszkodzenia opuszek wymagają starannego zaopatrzenia nie tylko ze względów kosmetycznych, ale przede wszystkim z uwagi na koniecznośoć przywrócenia czucia dotyku, bólu oraz staregnostycznego.

– 3. Dużą przeszkodą w uzyskaniu dobrych wyników stwarza dziecięca skłonność do dynamicznego wytwarzania tkanki włóknistej i zrostów.

– 4. Wdrożenie fizykalnego usprawniania napotyka u dzieci trudności z uwagi na brak kontaktu z dzieckiem zwykłe małym.

– 5. Leczenie urazowych uszkodzeń ścięgien zginaczy należy do najtrudniejszych działów traumatologii.

PIERWSZA POMOC W URAZIE RĘKI U DZIECI W ŚWIETLE NOWOCZESNEJ CHIRURGII RĘKI

Rocznie hospitalizujemy w kraju ponad 12 000 urazów ręki, dzieci stanowią orientacyjnie około 8/o tej liczby. Urazy nie hospitalizowane są napewno o wiele liczniejsze i z nich rekrutują się przypadki zaniedbane. Pierwszej pomocy w urazie ręki udziela każdy lekarz chirurg pełniący ostre dyżury w większości przypadków o wyniku późnym. W takim stanie organizacji lecznictwa trzeba zadbać o stworzenie niezbędnych warunków pierwotnego zaopatrzenia urazu ręki u dziecka.

Biorąc pod uwagę specyfikę gojenia się ran u dziecka, łatwą jego adaptację do zmian czynnościowych i anatomicznych jakie mogą powstać po urazie, szybszą regenerację nerwów i ścięgien – możemy spodziewać się dobrych wyników leczenia. Jest jednak jedno zastrzeżenie: ręka powiększa się w ciągu okresu wzrostu 9-cio krotnie, podczas gdy cały organizm około 4-ro krotnie, a za tym i uszkodzenia ręki mogą z wiekiem powiększać się. I tu zachodzi konieczność korzystania z osiągnięć nowoczesnej chirurgii ręki, co daje możliwości zmiejszenia liczby trwałych kalectw z powodu urazu ręki w dzieciństwie.

Chirurgia ręki to dziś samodzielna, szybka rozwijająca się specjalność. Powstało międzynarodowe Towarzystwo Chirurgii Ręki w USA, we wszystkich krajach powstają instytuty replantacji kończyn i mikrochi- rurgii ręki (u nas w Trzebnicy, Polanicy). Rozporządzamy dużą liczbą podręczników i publikacji na te tematy.

Interesujące są materiały międzynarodowego Sympozjum Chirurgii Ręki u Dzieci jakie odbyło się 8-9 czerwca 1980 r. w Klagenfurt (Austria), które wykorzystam w mojej wypowiedzi. Temat urazów u dzieci wzbudził również duże zainteresowanie i dyskusję podczas XVII Sympozjum Chirurgii Ręki jakie odbyło się 9-10 listopada 1980 r. w Bydgoszczy.

Dodaj Komentarz