Nazewnictwo onkologiczne a ogólnomedyczny język naukowy

Źródła tych niedoskonałości definicyjnych są różne. Po pierwsze, wynikają one z różnic współczesnego podejścia do opisu charakteru nowotworów widocznych w obrazie mikroskopowym. Obecnie wśród histopatologów (których poglądy dzisiaj są podstawą klasyfikacji i nazewnictwa nowotworów) toczy się dyskusja nad tym, czy nowotwory należy klasyfikować i nazywać ze względu na domniemane komórki będące źródłem rozrostu (klasyfikacja histogenetyczna), czy też pod względem fenotypu histologiczno-immunopatologicznego wykazywanego przez tkanki nowotworowe35 (klasyfikacja cyto- lub histoformatywna). Jednak kłopoty z obecną klasyfikacją głównych grup nowotworów wynikają z niepełnego odrzucenia dawniejszego („embriologicznego”) kryterium podziału guzów. Kryterium to należy wiązać z poglądami niemieckiego patologa Juliusa Cohnheima (1839-1884), który sądził, że wszystkie nowotwory wywodzą się z przetrwałych „resztek zarodkowych” (tj. przetrwałych w dorosłym ustroju tkanek embrionalnych) i zgodnie z tą hipotezą za raki uważał te, które wywodzą się z zarodkowych nabłonków, a za mięsaki te, które pochodzą z nienabłonkowych struktur zarodkowych. Hipoteza Cohnheima nie mogła być w pełni odrzucona m.in. dlatego, że istnieje niewielka grupa guzów (nie wymieniona w wyżej cytowanym, uproszczonym podziale) wywodząca się z tkanek zarodkowych, przetrwałych w dorosłym organizmie, które są nazywane nowotworami zarodkowymi (z gr. cząstką -blastoma lub z gr.-łac. przymiotnikiem embryonale).

Problem z systematyzacją nazewnictwa nowotworów leży jednak głębiej. Podwaliny współczesnej klasyfikacji głównych grup nowotworów położono w II połowie XIX w. Podziału tego dokonano na podstawie faktów obserwacyjnych stwierdzonych z użyciem zupełnie nowej, nieznanej przedtem techniki mikroskopowej, jednak wykorzystano stare nazwy (lub źródłosłowy), utworzone wcześniej i zdefiniowane tak, żeby pokazać ich związki z badaniami przeprowadzonymi według zupełnie innych kryteriów (np. podobieństwa do zachowania się zwierzęcia, cech wyglądu makroskopowego, dynamiki przebiegu choroby).

Dodaj Komentarz