Objawy przy stwardnienu rozsianym

Innym objawem SM mogą być zawroty głowy, które trwają zwykle kilka dni i mogą być bardzo silne, ale rzadko utrzymująsię przewlekle. Niewyraźna mowa (dyzar- tria) i rzadziej trudności w połykaniu (dysfagia) występują w zaawansowanym, wieloletnim SM.

Częstym objawem jest osłabienie kończyn (niedowład), które prawie zawsze występuje u pacjentów dłużej chorujących. Może to być niedowład jednej kończyny (nogi lub ręki), niedowład połowiczy (czyli obejmujący rękę i nogę po tej samej stronie) lub dotyczący wszystkich kończyn, ale najczęstszym objawem jest zwykle asymetryczny niedowład kończyn dolnych. Często występuje również męczliwość nieproporcjonalna do stopnia niedowładu. Współistniejąca spastyczność (sztywność) i brak koordynacji ruchów (niezborność) jeszcze bardziej utrudniają poruszanie się.

U niektórych pacjentów, zwłaszcza tych z początkiem choroby w starszym wieku, SM może się objawić powoli postępującym osłabieniem kończyn dolnych oraz niewielkimi zaburzeniami czucia.

W SM zwykle dochodzi do uszkodzenia móżdżku i jego połączeń z pniem mózgu, czyli układu odpowiedzialnego za koordynację ruchów. Objawia się to: niezbornością chodu – pacjent skarży się, że „chodzi jak pijany”: drżeniem oraz brakiem koordynacji ruchów tułowia i kończyn, np. trudnościami w trafieniu ręką do celu czy w uniesieniu wypełnionej wodą szklanki do ust.

Częstymi objawami są także zaburzenia w oddawaniu moczu, np. nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz. Muszą być one różnicowane z objawami zakażenia dróg moczowych oraz z zaburzeniami miejscowymi, np. z przyczyn ginekologicznych. Nietrzymanie kału lub nagłe parcie na kał występuje rzadziej niż zaburzenia w oddawaniu moczu, natomiast zaparcia są częste, zwłaszcza w zaawansowanych stadiach.

Dodaj Komentarz