ODRĘBNOŚCI USZKODZEŃ URAZOWYCH I RĄCZKI DZIECIĘCEJ CZ. II

Dzieci ulegają znacznie rzadziej ciężkim uszkodzeniom swej rączki w porównaniu z dorosłymi, u których okoliczności w pracy w wielu wypadkach sprzyjają powstawaniu ciężkich obrażeń. U chłopców przyczynami ciężkich urazów ręki są wybuchające w ręku pociski, co dotyczy szczególnie okresów świątecznych Wielkiej Nocy. Rytuał klucza nabitego środkiem wybuchowym na szczęście zanika.

W bezpośrednim okresie powojennym niewypały dostarczały znacznej liczby poważnych uszkodzeń ręki. Obecnie wypadki komunikacyjne, a zwłaszcza maszyny rolnicze, w tym sieczkarnie stanowią poważne niebezpieczeństwo dla rączek dziecka.

Nie mniej jednak urażona rączka dziecięca stanowi znaczny procent w przychodniach dziecięcej chirurgii. Są to lekkie, drobne obrażenia, zwykle dotyczące opuszek palców, spowodowane ostrym narzędziem lub przyciśnięciem w drzwiach. Ale te nazwane przeze mnie „lekkie – drobne” wcale nie są takie lekkie – one wydają się pozornie łagodne i lekkie. Źle wyleczone stanowią nieraz poważne obciążenie w życiu dziecka, niejednokrotnie w jego karierze zawodowej jeżeli czucie jest zaburzone, lub gdy pozostaje sztywny jeden lub kilka stawów, pomijając defekt kosmetyczny palca.

Może najmniej groźne w następstwach są zamknięte złamania kości palców lub śródręcza. W większości przypadków źle nastawione i przemieszczone odłamy podlegają w znacznym stopniu wyrównawczej przebudowie, jeżeli ich długość pozostaje normalna, a oś kości wyrównana. Rzadko istnieją wskazania do operacyjnego nastawienia przemieszczonych odłamów, przy czym zwykły drucik Kirschnera może w wielu wypadkach być użyteczny.

Dodaj Komentarz