ORGANIZACJA AMBULATORIUM CZ. II

Ambulatorium składające się z odpowiedniej liczby gabinetów lekarskich (najmniej dwa), dwu sal zabiegowych (czysta i brudna), gip- siarki, rozbieralni i poczekalni częściowo zboksowanej – powinno być zaplanowane w każdym budującym się szpitalu. Tworzenie takich pełnowartościowych jednostek jest polityką dalekowzroczną, gdyż rozwój lecznictwa otwartego w chirurgii dziecięcej jest niewątpliwie koniecznością. Potrzeby jednak już na dziś, powodują konieczność tworzenia w każdym szpitalu, i nawet w złych warunkach lokalowych, takich poradni. Trzeba jednak być nieustępliwym, i nie dać się zepchnąć do nieodpowiedniego lokalu. Od dobrze prosperującej poradni chirurgicznej dla dzieci zależy w dużym stopniu poziom lecznictwa pediatrycznego. Mniej jest wtedy przypadków zaniedbanych, mniej kłopotów z przypadkami ostro dyżurowymi.

Miałam możność przekonać się o tym niejednokrotnie w czasie wieloletniej pracy jako specjalista wojewódzki. W województwach gdzie kierownik wydziału zdrowia i chirurg doceniali ten problem – poziom lecznictwa dziecięcego był wyraźnie wyższy. Brak poradni powodował niejednokrotnie odsyłanie dzieci, zwłaszcza niemowląt, pogotowiem, często niepotrzebnie lub pod zły adres. Zwykle łączy się to z zagrożeniem zdrowia dziecka lub błędem w postępowaniu (nierozpoznanie złamań), zaniedbanie ropowic, zakażeń kości, nierozpoznane wylewy śródczasz- kowe, zakażenie oparzeń i wiele innych. Opóźnienie leczenia w przypadkach stóp końsko szpotawych i dysplazji stawu biodrowego – należy do najczęstszych przeoczeń w zakresie ortopedii.

Zorganizowanie przynajmniej jednej poradni chirurgicznej dziecięcej przy każdym szpitalu wojewódzkim byłoby koniecznym minimum. Już dziś należy pomyśleć o zapotrzebowaniu odpowiedniego zestawu koniecznych narzędzi, szyn, w tym rozwórka Koszli. Okulary – lupy są również niezbędnym elementem wyposażenia.

Dodaj Komentarz