Przerwanie ścięgien zginaczy w ich pochewkowym przebiegu

W omawianej grupie 18 dzieci wynik dobry uzyskano u 10 dzieci, wynik zadowalający u 5, a zły u 3 dzieci. Wśród dzieci z dobrym wynikiem leczenia w 7 przypadkach rekonstrukcji poddano ścięgna zginaczy, a w 3 – ścięgna prostowników. W grupie dzieci z wynikiem zadowalającym zabieg dotyczył w 4 przypadkach zginaczy, w 1 – prostowników. Natomiast w grupie z wynikiem złym dwoje dzieci operowano z powodu uszkodzenia ścięgien zginaczy, a jedno z powodu przerwania ciągłości ścięgien zginaczy i prostowników palca. Ogółem przeprowadzono 14 zabiegów odtwórczych na ścięgnach zginaczy, które w 8 przypadkach dały w pełni dobry ostateczny wynik. Wynika więc z tego, że tylko w około 60% pierwotne zabiegi rekonstrukcyjne po uszkodzeniach mechanicznych ścięgien zginaczy ręki u dzieci kończą się odległym dobrym wynikiem. Jest to zgodne z ogólnie znanymi danymi z piśmiennictwa. U dorosłych przyjmuje się, że tylko około 50% zabiegów na ścięgnach zginaczy ręki daje wynik pomyślny. Uszkodzenia ścięgien zginaczy ręki ze względu na ich bardziej zróżnicowaną budowę anatomiczną i bardziej złożoną czynność są trudniejsze do leczenia niż uszkodzenia prostowników.

Szczególnie trudne do leczenia jest przerwanie ścięgien zginaczy w ich pochewkowym przebiegu. Główną przyczyną złych wyników jest wtórne unieruchomienie końców przeciętego ścięgna w bliznowatym bloku z otoczeniem. Ostateczny niezadowalający wynik może być też zależny od blizn przykurczających, powstających w okolicy stawów lub też unieruchomienia stawu międzypaliczkowego, będącego następstwem jego otwartego złamania, które towarzyszyło urazowi ścięgien. Na końcowy wynik mają także wpływ dołączające się w przebiegu leczenia pooperacyjnego powikłania ropne. Wszystkie te czynniki odegrały rolę w omawianej przez nas grupie pacjentów. Poniżej przedstawiamy dokładniej dzieci, u których odległy wynik leczenia ścięgien ręki uznano jako zły.

Dodaj Komentarz