Stwardnienie rozsiane a leczenie uzdrowiskowe i fizjoterapia

Z rozdziału poświęconego rehabilitacji w SM wynika jednoznacznie, że w tej chorobie bardzo duże korzyści może przynieść usprawnianie ruchowe, zabiegi fizykoterapii itp. Tego rodzaju możliwości dają ośrodki rehabilitacyjne i zakłady przyrodolecznicze. Chory z SM może korzystać z różnego rodzaju leczenia uzdrowiskowego i rehabilitacyjnego, a są to:

– usprawnianie ruchowe (ćwiczenia indywidualne lub grupowe) w ośrodkach rehabilitacyjnych w miejscu zamieszkania: zabiegi i ćwiczenia mogą odbywać się ambulatoryjnie lub mogą wymagać pobytu na oddziale neurorehabllitacji:

– turnusy rehabilitacyjne, organizowane przez stowarzyszenia regionalne SM:

– pobyty w ośrodkach sanatoryjnych wieloprofilo- wych (zajmujących się nie tylko SM):

– pobyty w specjalistycznych ośrodkach rehabilitacyjno-leczniczych dla chorych z SM (istnieje kilka takich ośrodków w Polsce, dokładnych informacji o nich udzielają regionalne stowarzyszenia dla chorych z SM).

U części pacjentów z SM po wielu latach trwania choroby może dochodzić do znacznego upośledzenia funkcji ruchowych. Chorzy są często unieruchomieni w łóżku. Mimo że staramy się do takich sytuacji nie dopuścić, zdarza się, że pacjent wymaga stałej opieki i pielęgnacji oraz pomocy w każdej czynności. Opieka nad taką osobą nie różni się od opieki nad przewlekle chorymi z powodu innych schorzeń. W takiej sytuacji konieczna jest pomoc:

– lekarza rodzinnego (można wymagać, by przychodził do domu),

– pielęgniarki,

– pielęgniarki środowiskowej,

– opiekuna społecznego,

– rehabilitanta.

Lekarz rodzinny w razie wątpliwości może zasięgać rady neurologa, który zajmuje się pacjentem. Również od czasu do czasu możliwa jest wizyta neurologa w domu chorego. Należy pamiętać, że na każdym etapie choroby można pacjentowi pomóc.

Dodaj Komentarz