USPRAWNIANIE RUCHOWE CHOREGO Z STWARDNIENIEM ROZSIANYM

Stwardnienie rozsiane jako choroba neurologiczna często powoduje czasowe lub stałe upośledzenie funkcji lub niepełnosprawność, które utrudniają lub uniemożliwiają codzienne funkcjonowanie. Postępowanie rehabilitacyjne ma za zadanie pomóc pacjentowi w taki sposób, by jak najdłużej mógł zachować swoje maksymalne możliwości. Zarówno rodzaj rehabilitacji, jak i czas jej rozpoczęcia oraz trwania nie są obojętne.

Poglądy na temat usprawniania ruchowego w SM diametralnie się zmieniły. W latach 60., kiedy to badania nad SM nie były tak zaawansowane, jak obecnie i nie znany był wpływ rehabilitacji na tę chorobę, uważano, że rehabilitacja może być nawet szkodliwa. Niemiecki podręcznik neurologii zalecał kilkudniowe, a w razie złego stanu pacjenta – kilkutygodniowe unieruchomienie w łóżku. Dzisiaj wiemy, że ten kierunek się nie sprawdził: długotrwałe unieruchomienie powodowało jedynie nie korzystne zmiany – bóle, przykurcze, prowadzące w większości przypadków do ciężkiego inwalidztwa. Dziś wiemy, że przez odpowiednio poprowadzoną rehabilitację można zminimalizować skutki choroby. Od wielu lat wiadomo, że praca połączeń nerwowych mózgu poprzez naszą aktywność udoskonala się. Jeżeli powtarzamy tę samą czynność bardzo wiele razy, to pewne części mózgu za nią odpowiadające rozwijają się, powstają nowe połączenia, nowe doskonalsze „programy komputerowe” mózgu. Udowodniono, że osoby niewidome posługujące się pismem Braille’a mają zwiększone pole w mózgu odpowiadające za pracę palców. Ćwiczenia stosowane w rehabilitacji osób z SM powodują pobudzenie do działania zdrowych i silnych połączeń nerwowych dotychczas nie używanych, które mogą przejąć funkcję chorych.

Należy jednak przestrzegać pewnych zasad, aby nie spowodować pogorszenia stanu funkcjonalnego. Ważne jest, aby odpowiednio dobrać ćwiczenia, a w czasie ich trwania nie doprowadzić do przegrzania organizmu, bo wzrost temperatury powoduje szybsze zmęczenie mięśni, większą spastyczność, ogólne osłabienie i przemęczenie.

W niniejszym Poradniku przedstawiamy przykładowe proste ćwiczenia, które mogą być wykonywane samodzielnie, a w przypadku niektórych trudniejszych ćwiczeń równoważnych, rozciągających czy oporowych – z pomocą kinezyterapeuty lub najbliższych.

Dodaj Komentarz